SEYRAN
(Ken’an Rifâî Dîvânı’ndan Seçmelerle Baş Başa)
Artık Kitapçılarda ve İnternet Ortamında Satışta ...
SEYRAN 11. BÖLÜMDEN KÜÇÜK BİR KESİT:
Değer verdiğim yaşlı bir öğretmen hanım, yazar Safiye Erol’dan nakille sık sık; “Aşk bir kaftandır, onu mankenlere biz giydiririz.” derdi. Şüphesiz “mankenler” ifadesinden kasıt podyuma çıkıp da yürüyenler değil, dünya podyumunda olanlar... Üstelik yavaş yavaş da olsa öğrenmeye başlıyorum ki hiçbir aşk ölümsüz de olamıyor. Sevgili, para, pul, şan, şöhret vb. hayatımızın bir yerinde bir şekilde belki karşımıza çıkan ve neticesinde de bize bahşedilen sevginin -aşkın- aktığı, akacağı bir zemin. Aşkı yaşamak, bizdeki değerlerle örülü bir kaftanı karşımızdakine giydiriyor olmak, karşımızdakini gerçek hâliyle değil de görmek istediğimiz gibi görmeye çalışmak… Zaman zaman acı olsa da kabul edelim ki aşk yine de güzel. Ama bazen bir öğretmenin ağzından dökülüveren bir söz ya da bir roman yazarının kaleminden süzülenler ya da hiç umulmaz birinden ortaya çıkan bir davranış hayata, taşa, toprağa, sevgiliye bakışı derinlere sürükleyip değiştiriveriyor. Aşkın hakikatiyle tanıştıkça ilişkiler de sanırım olması gereken seviye koşuyor. Geçen zamanın ardından dönüp de geçmişe gülümseyerek baktığınızda, “Evet bir yerlerde bir yanlışlık var.” diyorsunuz ama bu yanlışlık yaşamın kendisinde veya karşınızdakinde değil. Muhtemelen aşkın hakikatinden bîhaber oluşumuzla ilgili bir sorun var. Herkesi, her şeyi yerli yerine oturtamayışlarımızda bir acı var.
Ken’an Rifâî Hazretleri’yle anlaşılan hepimiz için yol yine kesişti. Aşağıdaki şiirine baktıkça aşktan bir neşe belirdi. Aşk ile O, ne kadar da mutlu, sevinçli. Bu olsa olsa aşkın hakikatinin eseri… Bizlerin ise gözlerinden süzülen iki damla yaş varsa ya da yüzünde beliren buruk da olsa bir gülümseyiş, o da bilelim ki hakikatine yol almakta olan bizdeki aşkın neşesinden bir iz…
...
Günümüzden bir bakışla tasavvufî açıdan incelenen şiir, ilahî formuyla Devlet Klasik Türk Müziği Korosu Sanatçısı Sayın AYŞE ERDAL tarafından seslendiriliyor.